Enes Şahin
bir şey anlamaya veya öğrenmeye geldiysen gidebilirsin. burada kendi kendime takılıyorum.

Gelecekçilik

bir akım türü. dünyanın bir kısmında bulunup, bir çoğunun bilmediği bir yaşayış biçimi. zamansallık.

 

gelecekçi bir insanım ben ve bu huyumdan ötürü her gün kendime küfür ederim. çok defalar değiştirmeye çalıştım ve değiştireceğim. dünyada sahip olabileceğiniz en kötü huy budur. doğuştan gelen bir şey olduğunu sanmıyorum. illa ki geçmişten bir şey yatar.

 

sürekli mevcut bulunduğum durumdan nefret eder, bir an önce bitmesini isterim. bunu her şey olarak düşünün. sabah uyanırken uyanma faslını, kahvaltı yaparken bir an önce kahvaltımı bitirmeyi, bir yere giderken hemen yolu bitirmeyi, arabaya binerken inmeyi, inerken binmeyi, yemek yerken bitirmeyi, yemiyorken yemeyi. sürekli böyle olduğunuzu düşünün.

 

mesela sabah uyandım okula gittim. okulla bir derdim yok, dersle hocayla bir derdim yok ama bir an önce derslerin bitmesini bekliyorum hatta sadece beklemiyor üzerine zamanı hızlandırmaya çalışıyorum-e tabi olmuyor-. ve dersler bitince. “bir an önce sabah olsa da okula tekrar gelsem” diyorum. haydi çık işin içinden. ya da ne bileyim aynısı işe giderken de oluyor.

 

ve üzerinden zaman geçtikten sonra bakınca “ulan ne güzel gündü!” diyorum, ama o gün ise “bitse de s*ktir olup gitsek” diyordum.

 

kelhasıl, düşündüm ve bunun gerekçesi bu; keyif almamak.

 

eğer bulunduğum durumlardan keyif alsaydım, o zamanın bitmesini istemezdim. ve keyif almadığım için , yarın keyif alma umuduyla aynı olayı bir sonraki gün yapmak istiyorum. sonuç yine aynı: keyif almıyorum.

 

ya aptallar gibi bulunduğum durumdan keyif almaya bakacağım, ya bana keyif verecek işler yapacağım, ya da “amaaan, s*ktir et” deyip bunu aklımdan uzaklaştıracağım.

 

üçü de birbirinden zor.

Share

You may also like...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.